Dawniej praca z wieloma plikami była dość kłopotliwa przy użyciu vim‘a.
Szczęśliwie dla wszystkich obecnie jest to historia, a problem został
skutecznie rozwiązany. Począwszy od wydania wersji 7 edytora standardowym
wyposażeniem są zakładki, których korzystanie znacząco zwiększa komfort pracy.
Sama w sobie zakładka jest jedynie kolekcją okien, które możemy dowolnie
konfigurować. Dla przypomnienia bufor to wczytany do pamięci plik, okno to
graficzna reprezentacja buforu, a zakładka to zbiór okien. Z całą pewnością
otwiera to wiele możliwości wygodnego operowania danymi.
Zaprzyjaźnimy się z zakładkami! Zacznijmy od poznania sposobów tworzenia nowej
zakładki. Najprostszy to wykonanie komendy :tabnew w trybie normalnym.
Utworzony zostanie nowa zakładka z załadowanym jednym oknem i pustym buforem.
Możemy do niej wczytać plik i zabrać się za jego edycję. Wykonanie obu
czynności w jednym ruchu zawiera komenda :tabnew [FILE]. Wygodnie o ile znamy
ścieżkę do pliku. Trzeci sposób to uruchomienie edytora komendą vim -p [FILE1]
[FILE2]. Tym sposobem utworzymy nową sesję z każdym plikiem załadowanym w
indywidualnym oknie w osobnej zakładce. Najczęściej korzystam z opcji pierwszej
i wbudowanej przeglądarki plików. Takie są moje preferencje.
Domyślne ustawienia “ograniczają” ilość zakładek do 10. Moim zdaniem praca z
większą ilością jest mało efektywna, jednak jeśli lubisz mieć wszystko pod ręką
możesz skorzystać z opcji konfiguracyjnej set tabpagemax=[NUM] zwiększając
liczbę zakładek. vim automatycznie przypisuje każdej zakładce numer,
numerując je od strony lewej do prawej zaczynając od 0. Jeśli kolejność
zakładek ma dla Ciebie znaczenie komenda :tabm [NUM], przeniesie bieżącą
zakładkę do pozycji [NUM]. Pomijając [NUM] zakładkę przenosimy na koniec listy.
Tym sposobem możesz układać zakładki według własnych preferencji. W
rzeczywistości jedna zakładka zawiera zwykle więcej niż jedno okno, więc
ograniczenie do 10 jest moim zdaniem sensowne.
Dobra, utworzyliśmy sobie kilka zakładek i warto by umieć między nimi
nawigować. Przede wszystkim wiedzmy co mamy pod ręką. By podejrzeć listę
otwartych zakładek możemy podejrzeć włączając pasek zakładek set
showtabline=2, lub wydając w trybie normalnym komendę :tabs.
Do poruszania się między zakładkami wykorzystujemy :tabn, lub gt, by
przejść do następnej zakładki, oraz :tabp, lub gT by przejść do zakładki
poprzedniej.
Tworzenie zakładek możemy usprawnić według własnych preferencji poprzez
mapowanie klawiszy nam wygodnych. Wydając komendę :imap ;t
<ESC>:tabnew<CR>, lub dodając ją do pliku .vimrc, mamy możliwość
tworzenia nowych zakładek ilekroć wykonamy kombinację ;t. Usunięcie
kombinacji wykonamy poleceniem :unmap! ;t.
Zakładki to nie tylko osobne pola robocze. Możliwe jest jednoczesne wykonanie
komend w każdej dostępnej zakładce. Załóżmy, że chcemy zamienić słowo słowo X
na Y w każdej zakładce. Wykonamy to jedną komendą :tabdo, a dokładniej
:tabdo %s/X/Y/g. Nic prostszego.
Powyższy spis nie wyczerpuje w całości możliwości zakładek. Zachęcam Cię do
lektury :tab help, by poszerzyć swoją wiedzę. Poniżej spis komend, których
wcześniej nie poruszałem, a mogą okazać się przydatne:
:tabedit [FILE] edytuj plik [FILE] w zakładce,:tabfind [FILE] utwórz nową zakładkę z załadowanym plikiem o nazwie [FILE]
znalezionym w PATH,:tabclose zamknij bieżącą zakładkę,:tabclose [NUM] zamknij zakładkę o numerze [NUM],:tabonly zamknij wszystkie zakładki poza bieżącą,:tab split skopiuj okna w aktualnym widoku, każde do osobnej zakładki,Ctr-w T przenieś bieżące okno do nowej zakładki - działa, gdy zakładka ma
więcej niż jedno oknoJeżeli zamierzasz do tego, żeby żyło Ci się wygodnie, prawdopodobnie nigdy nie będziesz bogaty. Lecz jeśli zmierzasz do tego, by być bogatym, prawdopodobnie będzie Ci w końcu niesamowicie wygodnie. 'Bogaty albo biedny' T. Harv Eker